Όπως όλα δείχνουν, η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, αμέσως μετά τις εκλογές και ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα επιχειρήσουν να προτάξουν στην πολιτική ατζέντα το θέμα του δημοσίου χρέους. Θα προσπαθήσουν να καταστήσουν κεντρικό και κορυφαίο ζήτημα της πολιτικής ζωής του τόπου την διαπραγμάτευση με τους εταίρους και το ΔΝΤ, την αναδιάρθρωση του ελληνικού δημοσίου χρέους.
Είναι απολύτως βέβαιο, όπως άλλωστε έχουν προϊδεάσει όλες οι τοποθετήσεις των Ευρωπαίων αρμοδίων, ότι η διαπραγμάτευση θα αφορά κυρίως την όποια επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και κάποιας περαιτέρω μείωσης των επιτοκίων. Το να περιμένουμε οτιδήποτε άλλο είναι σχεδόν ουτοπικό, το πολύ πολύ και στην καλύτερη περίπτωση ένα μέρος των 40 δισ. που δόθηκε για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και χρεώθηκαν στον ελληνικό λαό να το αναλάβει ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης όπως έγινε στην περίπτωση της Ισπανίας, πράγμα βέβαια που το θεωρούμε από δύσκολο έως αδύνατον.
Ακόμα, όπως όλα δείχνουν, ο πρωθυπουργός σκέφτεται πολύ σοβαρά και ανεξαρτήτως αποτελέσματος των επερχόμενων εκλογών να προχωρήσει σε προκήρυξη εθνικών εκλογών, μέσα στο 2014, με πιθανότερο χρόνο τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο. Την εκλογική αναμέτρηση αυτή, θα την βασίσει σε τρείς άξονες:
- Την "οικονομική σταθεροποίηση" της χώρας (βλ. "πρωτογενές" πλεόνασμα, "έξοδο" στις αγορές, διανομή "κοινωνικού μερίσματος").
- Διευθέτηση του δημοσίου χρέους, η οποία θα έχει ολοκληρωθεί ή τουλάχιστον θα τείνει να ολοκληρωθεί.
- Το "μέγα" δίλημμα της πολιτικής σταθερότητας και της κατοχύρωσης των επιτευγμάτων της κυβέρνησης.
Με μεγάλη πιθανότητα να συμβούν όλα αυτά, θεωρούμε απολύτως χρήσιμο να γνωρίζει ο ελληνικός λαός για το μεγάλο τέχνασμα. Τη μεγάλη απειλή που ακούει στο όνομα "δημόσιο χρέος" και που στην ανάγκη τιθάσευσης και περιορισμού του βάσισαν τη μεγαλύτερη φτωχοποίηση και εξαθλίωση που έχει συμβεί σε χώρα, σε εποχή ειρήνης.
Το ότι το δημόσιο χρέος ήταν το μεγάλο τέχνασμα και μεγάλη απάτη, το πρόσχημα, δεν το λέμε εμείς, το λέει απερίφραστα η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (eurostat), που εκδόθηκε στις 30/4/2014. Απολύτως αποκαλυπτική και εύγλωττη, οι αριθμοί της eurostat, οδηγούν στο μοναδικό συμπέρασμα: Όλες οι χώρες που έχουν υπαχθεί στο μνημόνιο έχουν εκτοξεύσει το δημόσιο χρέος τους στα ύψη. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι με βάση τα στοιχεία της eurostat το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος, όχι μόνο στις χώρες της Ευρωζώνης, αλλά σε ολόκληρη την ΕΕ, το έχουν οι χώρες του Ευρώ, που έχουν υπαχθεί σε μνημονιακό καθεστώς.
Τις πέντε χειρότερες θέσεις τις κατέχουν οι 4 μνημονιακές χώρες (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Κύπρος), με Ιταλία και Ισπανία να ακολουθούν. (Οι 2 χώρες, έχουν και αυτές υπαχθεί σε ήπιο μνημονιακό καθεστώς).
Στις 7 χώρες αυτές, το δημόσιο χρέος έχει εκτοξευθεί με απίστευτους ρυθμούς (στην Ιρλανδία πενταπλασιάστηκε) κατά τη διάρκεια εφαρμογής των μνημονίων.
Οι πιο κάτω αριθμοί είναι απολύτως αποκαλυπτικοί και φανερώνουν, σε όλο της το μεγαλείο, τη μεγάλη "διάσωση" που επέτυχαν τα μνημόνια αλλά ταυτόχρονα δηλώνουν και τους πραγματικούς λόγους εφαρμογής του:
- Ελλάδα: 2010 Δημόσιο χρέος: 129%. Μετά από 3 χρόνια εφαρμογής σκληρών μνημονιακών πολιτικών το δημόσιο χρέος εκτοξεύτηκε στο 175% και σε απόλυτους αριθμούς το χρέος παρέμεινε στα 320 δισ. παρά το κούρεμα των 110 δισεκατομμυρίων.
- Ιρλανδία: Στην αρχή της κρίσης το δημόσιο χρέος ήταν 25%, το 2013 μέσα στο μνημόνιο, το δημόσιο χρέος της χώρας εκτοξεύτηκε στο 123%, δηλαδή πενταπλασιάστηκε.
- Πορτογαλία: Στην αρχή της κρίσης, ήταν 68,3% το 2013 έγινε 129%, σχεδόν διπλασιάστηκε δηλαδή.
- Κύπρος: Δημόσιο χρέος στο 58,3% του ΑΕΠ, όταν το όριο του Μάαστριχτ είναι στο 60%, μετά από ένα χρόνο μνημόνιο το δημόσιο χρέος της χώρας έχει διπλασιαστεί στο 111,7% του ΑΕΠ της.
Με όλη αυτή την εικόνα που παρουσιάζουν οι αριθμοί της eurostat, εμείς για ποιο πράγμα να μιλήσουμε; Το μόνο που μένει να πούμε είναι για το απύθμενο θράσος να μιλάνε για το "μνημονιακό θαύμα" της Ιρλανδίας, για την "διάσωση" της Πορτογαλίας, για την "διάσωση" της Κύπρου, την "διάσωση" της Ελλάδας, την "ιστορική επανάκαμψη" της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές.
Μας μένει ακόμα να πούμε ότι εκτός από απύθμενο θράσος, υποτιμούν βάναυσα και την νοημοσύνη των λαών. Λες και εμείς ξεχάσαμε ότι το 2010, "βασικός λόγος" για να μπούμε στο μνημόνιο ήταν το ότι δεν μας δάνειζαν οι αγορές λόγω υψηλού χρέους (125% του ΑΕΠ) και τώρα οι ίδιες αγορές μας επικροτούν και "διαγκωνίζονται" ποιος θα μας πρωτοδανείσει, με χρέος στο 175% του ΑΕΠ μας.
Μας μένει, τέλος, να πούμε ότι φθάνει πια ο εμπαιγμός, οι μάσκες έπεσαν! Οι πραγματικοί λόγοι επιβολής των μνημονίων αποκαλύφθηκαν, το δημόσιο χρέος τελικά ήταν ένα πρόσχημα, ένα μεγάλο τέχνασμα, ήταν η στάχτη στα μάτια των λαών. Οι πραγματικοί λόγοι των μνημονίων ήταν άλλοι. Οι πραγματικοί λόγοι ήταν:
- Η διάσωση των τραπεζών και του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
- Ο απόλυτος περιορισμός του κοινωνικού κράτους.
- Η εξαθλίωση των μισθών και των συντάξεων.
- Η απορύθμιση και κατάργηση όλων των εργατικών κεκτημένων.
- Η εξαθλίωση και κατατρομοκράτιση των λαών.
- Η λεηλασία του δημόσιου πλούτου
και αρκετοί άλλοι λόγοι, που πρέπει να ξέρουν και να λάβουν σοβαρά υπ ' όψιν τους οι λαοί της Ευρώπης και κυρίως οι άνεργοι.
Γεράσιμος Αντίοχος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου