Τί κακό είναι αυτό που μας βρήκε πάλι;
Δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ έχω πάθει μεγάλη ζημιά!
Περπατώ στους δρόμους και κοιτάζω συνέχεια πίσω μου κατατρομαγμένος, νοιώθω να με παρακολουθούν, ακούω βήματα να με πλησιάζουν απειλητικά, νοιώθω ότι από στιγμή σε στιγμή θα με τσουβαλιάσουν και θα με πετάξουν σε ένα βαν προς άγνωστη κατεύθυνση.
Χτυπάει το τηλέφωνο και τρέμω να το σηκώσω, φοβάμαι ότι θα ακούσω τη βραχνή, παραλλαγμένη φωνή να μου λέει "Πρόσεξε, φθάνει η ώρα σου, σαράντα ώρες σου έμειναν". Πηγαίνω σπίτι μου και διπλοαμπαρώνω πόρτες και παράθυρα, ελέγχω δύο και τρεις φορές μήπως έχω ξεχάσει κάτι ανοιχτό.
Αλλά, το μεγάλο μαρτύριο αρχίζει όταν ξαπλώνω, εξουθενωμένος πια, στο κρεββάτι μου, με την ελπίδα να ξεκουραστώ μήπως και ξεφύγω, μήπως καταφέρω να αποδράσω. Μάταιος κόπος... Δεν προφθάνω να παραδοθώ στον Μορφέα και να 'τος ο Σαμαράς, να μου κουνάει το δάχτυλο και να μου λέει "Πρόσεξε καλά, σε σαράντα ώρες αποφασίζεις για την σταθερότητα σου ή την αστάθεια σου" και για να γίνει πιο πιστευτός, κουνάει το χέρι του και αρχίζει να κουνιέται το κρεββάτι μου σε ρυθμούς 7 ρίχτερ.
Πετιέμαι όρθιος, καταϊδρωμένος, έτοιμος να το βάλω στα πόδια να γλιτώσω από τον σεισμό. Και εκεί που έχω ησυχάσει λίγο και αρχίζει να με παίρνει πάλι ο ύπνος, να σου ο Τσίπρας, πάλι καλά γιατί θα μπορούσε να είναι και η Κωνσταντοπούλου, και μαζί με τον Τσίπρα η Μέρκελ, ο Σόιμπλε και ο Μπαρόζο, ντυμένοι με στολές SS, να με κοιτάζουν με δολοφονικό ύφος και ο Τσίπρας να μου λέει με σκληρή φωνή και με σηκωμένο φρύδι "Πρόσεξε, σε σαράντα ώρες αποφασίζεις: ή εμείς, ή αυτοί".
Άντε πάλι, κατατρομαγμένος, να προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι δεν ήταν τίποτε, απλά ένας εφιάλτης που πέρασε. Και εκεί που πίστευα ότι ηρέμησα πλέον και θα κοιμηθώ τελικά, ξαφνικά να ο Βενιζέλος. Με κοιτάζει βουρκωμένος και με επιτηδευμένα περίλυπο ύφος και μου λέει "Πρόσεξε, σε σαράντα ώρες, αποφασίζεις εάν θα πάω στον Πρόεδρο ή όχι. Και αν θα πάω στον Πρόεδρο δεν θα ξανά έχεις Βενιζέλο να στηρίζει μια τέτοια κυβέρνηση".
Και μετά έρχεται ο Σταύρος, ο γνωστός μας Σταύρος, που σε ένα μήνα έγινε δικός μας Σταύρος- ο άνθρωπός μας και μου κουνάει και αυτός το δάχτυλο και μου λέει "Πρόσεξε καλά γιατί σε σαράντα ώρες, εάν δεν συγκεντρώσω το ελάχιστο 5%, θα αποσυρθώ και τότε να δεις Εθνική Απώλεια".
Μετά από αυτό, δεν άντεξα άλλο, σηκώθηκα απ' το κρεββάτι μου, έκανα καφέ και αποφάσισα ότι για τις επόμενες σαράντα ώρες θα μείνω ξάγρυπνος.
Ξέχασα να σας πω ότι ενδιάμεσα, απ' αυτούς τους Κυρίους, εμφανιζόταν οι Πρετεντέρηδες αλλά σ' αυτούς δεν έδωσα σημασία. Πιθανόν να τους θεώρησα ως τρέιλερ του κυρίως προγράμματος.
Γεράσιμος Αντίοχος

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου