Ομαδικός "θάνατος"...

Τι να πρωτοπεί κανείς για αυτή την εξέλιξη, που εντελώς "ξαφνικά" εισέβαλε στην ζωή μας. Ήταν τόσο "ξαφνική" αυτή η απόφαση, που είχε ληφθεί από τον καιρό της υπογραφής των μνημονίων και δεν είχε εφαρμοστεί λόγο πολιτικών σκοπιμοτήτων. Τώρα οι ιθύνοντες έκριναν ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να πραγματοποιηθεί και αυτό, ώστε οι μεγαλοεπιχειρματίες να μπορέσουν να απολύσουν όσους είναι ακόμα με συλλογικές συμβάσεις και να προσλάβουν είτε τους ίδιους είτε άλλους με ατομικές συμβάσεις και βέβαια πενιχρούς μισθούς και δικαιώματα...

Και βέβαια όλα αυτά με την συγκατάβαση της ΓΣΕΕ, που μπορεί να μειοψήφισε στην σχετική απόφαση, ωστόσο όταν είναι η ίδια που έδωσε την συγκατάθεσή της σε κάτι που ζητούσαν οι μεγαλοβιομήχανοι και αυτό δεν είναι τίποτα άλλο, από την ενδυνάμωση του Ανώτατου Συμβούλιου Εργασίας, τότε γίνεται κατανοητό ότι η μειοψήφισή της αυτή, είναι απλά κροκοδείλια δάκρυα.

Γεγονός παραμένει ένα. Όσο δεν απολύουμε εμείς όλους αυτούς αλλά συνεχίζουμε να τους ψηφίζουμε τόσο αυτοί θα απολύουν εμάς....Να λοιπόν ένα ωραίο δίλλημα αφού ως λαός αρεσκόμαστε σε αυτά...Εμείς ή αυτοί....

Και επειδή η ρητορία περι ερχομού της ανάπτυξης πλέον περισσεύει τα στοιχεία που δόθηκαν από την Ελληνική Στατιστική Αρχή είναι ενδεικτικά...

Κολλημένη στο 27,8% έμεινε η ανεργία στο τρίμηνο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2014. Στο ίδιο ποσοστό βρισκόταν στο δ' τρίμηνο του 2013 και στο 27,6% στο α' τρίμηνο του 2013. Ο αριθμός, προσέξτε, των απασχολούμενων και όχι των εργαζόμενων, ανήλθε σε 3.483.716 άτομα και των ανέργων σε 1.342.299 άτομα.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε η ΕΛΣΤΑΤ, η απασχόληση στο τρίμηνο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2014 αυξήθηκε κατά 0,1% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και μειώθηκε 0,6% σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2013.

Ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 0,4% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 0,5% σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του 2013.

Το ποσοστό ανεργίας των γυναικών (31,4%) είναι σημαντικά υψηλότερο από των ανδρών (25,0%).

Το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας παρατηρείται στους νέους 15-24 ετών (56,7%), το οποίο στις νέες γυναίκες φθάνει στο 61,5%.

Το ποσοστό των «νέων ανέργων», δηλαδή των ανέργων που δεν έχουν εργαστεί ποτέ στο παρελθόν, ανέρχεται στο 23% του συνόλου των ανέργων ενώ οι μακροχρόνια άνεργοι (αυτοί που αναζητούν από 12 μήνες και άνω εργασία, ανεξάρτητα αν είναι «νέοι» ή «παλαιοί» άνεργοι), αποτελούν αντίστοιχα το 71,4%.

Το ποσοστό ανεργίας των ατόμων με ξένη υπηκοότητα, είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο των Ελλήνων υπηκόων (36,5% έναντι 27,0%). Αυτό βέβαια έρχεται σε αντίφαση με τα επόμενα στοιχεία που λένε ότι το 73% των ξένων υπηκόων είναι οικονομικά ενεργό, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από το αντίστοιχο των Ελλήνων το οποίο είναι 50,6%. Αυτό σημαίνει ότι οι εργοδότες εκμεταλεύονται το λαθραίο καθεστώς με το οποίο οι περισσότεροι ξένοι βρίσκονται στην χώρα και τους χρησιμοποιούν με μαύρη εργασία, προκειμένου να πιέσουν τους νόμιμα "απασχολούμενους" πλέον να ρίξουν κι άλλο τις διεκδικήσεις τους....

Σε επίπεδο Περιφέρειας το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας παρατηρείται στο Νότιο Αιγαίο με 30,3% και στην Κεντρική Μακεδονία με 29,9%.

Στον αντίποδα, το μικρότερο ποσοστό ανεργίας παρατηρείται στο Βόρειο Αιγαίο με 24,4% και στη Πελοπόννησο με 23,4%.

Κατά το α' τρίμηνο του 2014, βρήκαν απασχόληση 157.297 άτομα, τα οποία ήταν άνεργα πριν από ένα έτος.

Παράλληλα, κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, 35.808 άτομα μετακινήθηκαν από τον οικονομικά μη ενεργό πληθυσμό σε θέσεις απασχόλησης.

Αντίθετα, 145.255 άτομα, τα οποία ένα χρόνο πριν ήταν απασχολούμενα, σήμερα είναι άνεργα και άλλα 71.955 άτομα που ήταν απασχολούμενα, είναι πλέον οικονομικά μη ενεργά.

Επιπλέον, 118.102 άτομα, που πριν ένα έτος ανήκαν στον οικονομικά μη ενεργό πληθυσμό, εισήλθαν στην αγορά εργασίας αναζητώντας απασχόληση, αλλά είναι άνεργα. Στον πρωτογενή τομέα παρατηρήθηκε  αύξηση 0,9% στον αριθμό των απασχολούμενων σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό τρίμηνο. Στον δευτερογενή μείωση 5,6% στον αριθμό των απασχολούμενων και στον τριτογενή αύξηση 0,3%.

Το ποσοστό της μερικής απασχόλησης ανήλθε στο 9,2% του συνόλου των απασχολουμένων. Από το υποσύνολο αυτό των εργαζομένων το 62,7% έκανε αυτή την επιλογή διότι δεν μπόρεσε να βρει πλήρη απασχόληση, το 7,0% για άλλους προσωπικούς ή οικογενειακούς λόγους, το 4,4 γιατί εκπαιδεύεται, το 3,2% διότι φροντίζει μικρά παιδιά ή εξαρτώμενους ενήλικες και το 22,8% για διάφορους άλλους λόγους.

Το ποσοστό των μισθωτών, το οποίο εκτιμάται σε 63,3%, εξακολουθεί να είναι χαμηλότερο του μέσου όρου της ΕΕ, στην οποία ανέρχεται στο 80% του συνόλου των απασχολουμένων.

Η κατανομή της ανεργίας, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο εκπαίδευσης, έχει ως εξής: το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας παρατηρείται σε όσους έχουν πάει Μερικές τάξεις Δημοτικού (45,0%) ενώ ακολουθούν τα άτομα που δεν έχουν πάει καθόλου σχολείο (38,4%).

Τα χαμηλότερα ποσοστά παρατηρούνται σε όσους έχουν διδακτορικό ή μεταπτυχιακό (15,3%) και στους πτυχιούχους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (18,7%).

Από το σύνολο των ανέργων που αναζητούν μισθωτή απασχόληση, το 25,6% αναζητά αποκλειστικά πλήρη απασχόληση, ενώ το 68,8% αναζητά πλήρη αλλά στην ανάγκη είναι διατεθειμένο να εργαστεί και με μερική απασχόληση.

Τέλος, το 5,6% αναζητά μερική απασχόληση ή δεν ενδιαφέρεται αν θα βρει μερική ή πλήρη απασχόληση.

Ένα ποσοστό ανέργων (4%) απέρριψε, κατά τη διάρκεια του α' τριμήνου του 2014, κάποια πρόταση ανάληψης εργασίας για διάφορους λόγους, κυρίως επειδή δεν εξυπηρετούσε ο τόπος εργασίας (27,7%), δεν ήταν ικανοποιητικές οι αποδοχές (25,6%) και δεν εξυπηρετούσε το ωράριο (23,4%).

Η Ελληνική Στατιστική Αρχή διευκρίνισε ότι οι εκτιμήσεις της για την ανεργία στο α' τρίμηνο 2014  βασίζονται στην τριμηνιαία έρευνα εργατικού δυναμικού και ότι, σε αντίθεση με τα μηνιαία αποτελέσματα της έρευνας, δεν είναι εποχικά διορθωμένες.

ΑΝΩΜΑΛΗ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ από την ΕΚΘΕΣΗ του ΔΝΤ

Η Έκθεση – καταπέλτης του ΔΝΤ αποδόμησε εντελώς όλους τους προεκλογικούς ισχυρισμούς της κυβέρνησης, όλη την προσπάθεια του πρωθυπουργού και του εταίρου του Βενιζέλου να δημιουργήσουν έστω ένα βραχύβιο, κλίμα αισιοδοξίας και προσδοκιών στον λαό για λόγους βέβαια προεκλογικών αναγκών.

Με το που δημοσιεύθηκε η έκθεση του Δ.Ν.Τ. καταλάβαμε αμέσως γιατί καθυστέρησε η ημέρα δημοσίευσης ώστε να συμπέσει μεν με την ημέρα δημοσιοποίησης του ανασχηματισμού και κυριολεκτικά να «εξαφανισθεί» στο βάθος της ατζέντας των συνεργαζόμενων Μέσων Ενημέρωσης.

Και τι δεν έιδαμε στην έκθεση αυτή, που στην ουσία της δεν είναι τίποτε άλλο από έναν «οδικό χάρτη». Τον οποίο είναι υποχρεωμένη και δυστυχώς δεσμευμένη να ακολουθήσει η κυβέρνηση.

Πρώτο και καλύτερο το χρηματοδοτικό κενό για το 2015 που ορίζεται στα 12,6 δις και που ελάχιστα απέχει από το ποσόν που προβλέπει η ΕΕ 12,3 δις σε αντίθεση με τα 2 δις που προβλέπει η κυβέρνηση.

Το ποσόν αυτό δικαιώνει τον Σόιμπλε που καιρό τώρα διατυμπανίζει ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί νέο δάνειο ύψους 10 δις για να καλύψει το χρηματοδοτικό κενό του 2015.

Και βέβαια και ο τελευταίος συμπολίτης μας πια έχει εμπεδώσει ότι νέο δάνειο σημαίνει νέο μνημόνιο, νέα μέτρα, νέες μειώσεις μισθών, νέες περικοπές συντάξεων, νέες περικοπές κοινωνικών παροχών, νέους φόρους.

Φυσικά η έκθεση δεν παραλείπει να μας υπενθυμίσει όλες τις ανειλημμένες υποχρεώσεις μας όπως τις απολύσεις άλλων 15000 εργαζομένων στο δημόσιο τομέα για το 2015, η πλήρης απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, η κατάργηση των τριετιών ώστε να μην υπάρχει καμία αυτόματη αύξηση των μισθών έστω και κάθε τρία χρόνια.

Την νομιμοποίηση μετά από 32 χρόνια (την είχε καταργήσει το 1982 ο Ανδρέας Παπανδρέου) του «lock out» δίνοντας το δικαίωμα στον εργοδότη να κλείνει την επιχείρησή του προσωρινά απαντώντας στις απαιτήσεις των εργαζομένων για αύξηση των μισθών τους, σε απεργίες κ.λ.π.

Μας θυμίζει  ότι μέχρι τον Δεκέμβριο η Βουλή θα πρέπει να έχει ψηφίσει την «ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΕΙΣΦΟΡΩΝ – ΠΑΡΟΧΩΝ», σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία καταργώντας όλους τους δημόσιους πόρους επιδότησής τους. Απαγορεύει σε όλα τα επικουρικά ταμεία να έχουν το οποιοδήποτε έλλειμμα.

Όλα αυτά βεβαίως είναι ηλίου φαεινότερο ότι οδηγούν μαθηματικά στη μείωση των επικουρικών αλλά και κύριων συντάξεων.

Τέλος αποδομεί εντελώς τον μύθο του «ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ», αποσαφηνίζοντας ότι το παρουσιαζόμενο για το 2013 πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 1,4 δις, το 2014 πρέπει να διπλασιασθεί και να ανέλθει στα 2,7 δις, το 2015 να ξαναδιπλασιασθεί και να ανέλθει στα 5,7 δις, το 2016 πρέπει να ανέλθει στα 8,9 δις, ήτοι στο 4,5% του υποτιθέμενου ΑΕΠ. Και από εκεί και πέρα να μην υπολείπεται του 4% του ΑΕΠ.

Μετά από όλα αυτά μένει να κάνουμε τον δικό μας λογαριασμό και να σκεφθούμε με τι κοινωνικό έλλειμμα πληρώσαμε το πρωτογενές πλεόνασμα του 2013 ύψους 1,4 δις και με τι κοινωνικό έλλειμμα θα πληρώσουμε το απαιτούμενο από τους δανειστές πλεόνασμα των 8,9 δις του 2016.

Και μη μου πει κανείς ότι με μεγαλύτερο πλεόνασμα θα διατεθεί μεγαλύτερο «κοινωνικό μέρισμα» γιατί έχουμε υπογράψει ήδη ότι από το 2014 και μετά το 75% του πρωτογενούς πλεονάσματος θα διατίθεται για την κάλυψη των τόκων των δανείων.

Και μη μου πει κανείς ότι πιστεύει το Σαμαρά που ισχυρίζεται ότι δεν θα έχουμε άλλα μέτρα γιατί ο ίδιος μαζί με τον Υπουργό Οικονομικών και το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος δεσμεύονται ενυπόγραφα σε κάθε επικαιροποίηση του προγράμματος ότι εάν κάποια σημεία του προγράμματος δεν βγαίνουν θα αντισταθμίζονται με λήψη νέων μέτρων.

Το "Μαύρο" της ΕΡΤ

Ακριβώς έναν χρόνο πριν έπεσε «μαύρο» στις εκπομπές της ΕΡΤ. ‘Επεσε μαύρο, ένα χρώμα που συνάδει απόλυτα με την φασιστικής έμπνευσης και εκτέλεσης κυβερνητική απόφαση.

Η Ένωση Ανέργων Ελλάδος στηρίζει ανεπιφύλακτα του αγώνα που συνεχίζουν οι απολυμένοι της ΕΡΤ, μέσα από τα διαδικτυακά και αναλογικά μέσα της ERTOPEN, και θεωρεί ότι ο αγώνας τους είναι μια αχτίδα αντίστασης κατά του κυβερνητικού αυταρχισμού και των μνημονιακών επιταγών.

Τρεις οδυνηρές αλήθειες και χιλιάδες ψέμματα

Η παραποίηση της αλήθειας και τα καλυμμένα ψεύδη ήταν, χρόνια τώρα, η πάγια τακτική του πολιτικού προσωπικού της χώρας και κυρίως των εκάστοτε κυβερνώντων.

Τα τελευταία όμως χρόνια, το πράγμα έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, έχει ξεπεράσει όχι μόνο κάθε ηθικό αλλά και κάθε λογικό φραγμό, ούτε λόγος πια για, έστω, τήρηση των προσχημάτων.

Συνεπικουρούμενοι, απροκάλυπτα πλέον, από τα συστημικά ΜΜΕ κατακλύζουν το λαό από συνεχή – καθημερινά επαίσχυντα ψεύδη με στόχο όχι μόνο να καταστήσουν το μαύρο – άσπρο, αλλά να οδηγήσουν το λαό στην τέλεια σύγχυση, στον απόλυτο αποπροσανατολισμό και τελικά στην πλήρη συνειδησιακή και θυμική του άλωση.

Ότι και να κάνουν όμως η αλήθεια είναι αντικειμενική και μονοδιάστατη και όσο και να την κρύβουν, ο λαός, μέσα του, την γνωρίζει, την βιώνει στο πετσί του, την συναντά σε κάθε βήμα του, την αναγνωρίζει στο βλέμμα των συνανθρώπων του.

ΑΛΗΘΕΙΑ είναι η πλήρης εξαθλίωση του λαού, η απώλεια της ατομικής και εθνικής αξιοπρέπειας, είναι όλα εκείνα που οδήγησαν και οδηγούν χιλιάδες συνανθρώπους στην απελπισία, στην πλήρη άφεση και πολλούς, δυστυχώς, στην αυτοκτονία.

ΑΛΗΘΕΙΑ είναι η αδυναμία; ή η συνειδητή επιλογή των κρατούντων, όχι μόνο να μην αλλάξουν τίποτε προς το καλύτερο, αλλά αντίθετα να επιδεινώσουν κι άλλο την κατάσταση στην κοινωνία και στον λαό.

Η πιο πικρή ΑΛΗΘΕΙΑ όμως, η πιο οδυνηρή, είναι το γεγονός ότι ενώ ο λαός γνωρίζει, ή τουλάχιστον διαισθάνεται, την αλήθεια εν τούτοις την βιώνει σχεδόν αδιαμαρτύρητα, δεν αντιτάσσεται, δεν αγωνίζεται, δεν αντιπαρατίθεται, δείχνει –αλλοίμονο- να έχει αφεθεί στη μοίρα του, να έχει παραδοθεί.

Αυτή είναι η τραγική ΑΛΗΘΕΙΑ και όλα τα άλλα είναι ΨΕΜΜΑΤΑ.

ΨΕΜΜΑ είναι ότι η κρίση έφθασε στο τέλος της και αρχίζει η ανάκαμψη.

ΨΕΜΜΑ είναι ότι τελείωσαν οι αδικίες και αρχίζει η περίοδος αποκατάστασής τους.

ΨΕΜΜΑ είναι ότι δεν θα παρθούν άλλα μέτρα, δεν θα περικοπούν άλλο οι συντάξεις και οι μισθοί, δεν θα εξαρθρωθούν κι άλλο οι εργασιακές σχέσεις.

ΨΕΜΜΑ είναι ότι δεν θα επιβληθούν άλλοι φόροι και θα ελαφρυνθούν οι υπάρχοντες.

ΨΕΜΜΑ είναι ότι δεν θα γίνουν άλλες απολύσεις.

ΨΕΜΜΑ είναι ότι θα παρθούν μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας και της δημιουργίας θέσεων εργασίας.

ΨΕΜΜΑ είναι ότι τέρμα τα μνημόνια και η ΤΡΟΪΚΑ, τέρμα η εξάρτηση της χώρας μας, τέρμα η λήψη των αποφάσεων από ξένα κέντρα.

ΨΕΜΜΑ είναι ότι έχουμε την δυνατότητα να «διαπραγματευτούμε σθεναρά» με τους εταίρους μας για τη μείωση του χρέους και την αλλαγή της πολιτικής λιτότητας που έχει επιβάλει η επικυρίαρχη τάξη στην Ευρώπη.

ΨΕΜΜΑ είναι ότι έχουμε τη δυνατότητα να παλέψουμε για την αλλαγή στην Ευρώπη.

ΨΕΜΜΑΤΑ – ΨΕΜΜΑΤΑ – ΨΕΜΜΑΤΑ ων ουκ εστίν αριθμός.  

Τρεις τραγικά οδυνηρές ΑΛΗΘΕΙΕΣ και χιλιάδες ΨΕΜΜΑΤΑ που τα γνωρίζει ο λαός και ένα ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: Τι κάνει;

Γεράσιμος Αντίοχος

Η Φωνή των Ανέργων

Τώρα οι άνεργοι έχουν την δική τους φωνή! Την φωνή των ανέργων, στο κανάλι 1, το δημοτικό ραδιόφωνο του Πειραιά, στους 90,4! Κάθε Τρίτη 13.00 - 14.00. 

Το πολιτικό τοπίο δέκα μέρες μετά τις Ευρωεκλογές

Δέκα ημέρες μετά τς Ευρωεκλογές και τα απόνερα του αποτελέσματος εξακολουθούν να εκβράζουν μια δραματική κινητικότητα σε όλα τα κόμματα, χαρακτηριστική της αμηχανίας και γιατί όχι της αγωνίας που δημιούργησαν στο μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού προσωπικού της χώρας. 

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε μια καθαρή "πρωτιά" ως πρώτο κόμμα, με διαφορά σημαντική, τεσσάρων μονάδων, από την δεύτερη ΝΔ. Κατέγραψε μια καθαρή εκλογική πρωτιά, η οποία όμως απέχει παρασάγγας από μια καθαρή πολιτική νίκη. Όχι μόνο γιατί δεν κατάφερε να καρπωθεί ούτε μία ψήφο, από τις τεράστιες απώλειες των αντιπάλων του σε μια περίοδο μάλιστα που η χώρα και ο λαός συνεθλίβει κάτω από το βάρος των πολιτικών που εφαρμόστηκαν. Όχι μόνο γιατί από το συγκεκριμένο αποτέλεσμα δεν διαφαίνεται από πουθενά ότι, εάν επρόκειτο για εθνικές εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να το μετατρέψει σε κοινοβουλευτική διακυβερνητική πλειοψηφία. Αλλά κυρίως γιατί, συνταγματικά, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καθίσταται ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων και περιορίζεται στους δίκαιους, κατά τα άλλα, πανηγυρισμούς για την εκλογική του πρωτιά και την εκτόξευση των απαραίτητων για την περίσταση φωτοβολίδων και βεγγαλικών. 

Η ΝΔ υπέστη μια σοβαρή ήττα με την απώλεια 7 ποσοστιαίων μονάδων, η οποία όμως απέχει από τη συντριβή που θα περίμενε κάποιος, μετά την καταστρεπτική πολιτική που εφάρμοσε τα 2 χρόνια διακυβέρνησης. Η ΝΔ υπέστη μια ήττα, που το μέγεθός της, σε συνάρτηση με τον πολιτικό χρόνο που έχει στη διάθεσή της θεωρεί ότι είναι διαχειρίσιμη. 

Βέβαια, το εκλογικό αποτέλεσμα, δημιουργεί ένα ηθικό ζήτημα για το εάν η ΝΔ μπορεί να παραμένει στο τιμόνι της διακυβέρνησης της χώρας, αλλά το ζήτημα αυτό παραμένει αυστηρά στο χώρο του "ηθικού". Συνταγματικά, έχει όλο το δικαίωμα και κοινοβουλευτικά, απ' ότι φαίνεται, διατηρεί και ενδεχομένως αυξημένη τη δυνατότητα να συνεχίσει να κυβερνά. 

Στο ΠΑΣΟΚ, με τα παιχνίδια της ΕΛΙΑΣ και τα τερτίπια των δημοσκοπήσεων, κατάφεραν τη συρρίκνωση κατά 4 μονάδες του έτσι και αλλιώς πενιχρού 12%, να το παρουσιάσουν ως εκλογική επιτυχία και μάλιστα να θεωρούν ότι το ποσοστό αυτό τους εξασφαλίζει ηγεμονική θέση, στην προσπάθεια ανασύνταξης της κεντροαριστεράς. 

Το όλο σκηνικό όμως, δεν φαίνεται να έπεισε πολλά στελέχη, κυρίως ιστορικά στελέχη του παλιού ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα να έχουν ήδη αρχίσει τα όργανα να παίζουν σε αριστερούς ή αντιδεξιούς ρυθμούς και πολλές φωνές να στρέφονται ευθέως κατά της σημερινής ηγεσίας και του Κου Βενιζέλου προσωπικά. 

Οι ΑΝΕΛ προσομοιάζουν με την εικόνα ξενοδοχείου, μεσημέρι Σαββάτου, με όλα τα "μπαγκάζια" συγκεντρωμένα στη ρεσεψιόν και το "γκρουπ" να περιμένει το πούλμαν για να επιστρέψει στα οικεία εδάφη του (;) Θα δείξει. 

Στη ΔΗΜΑΡ, η τέλεια εγκατάλειψη, κρανίου τόπος και οι βουλευτές άλλος για Χίο τράβηξε, άλλος για Μυτιλήνη και με τον Κο Κουβέλη να βάζει πλώρη για μοναχική πορεία που οδηγεί στην υπερκομματική προεδρεία. 

Στο ΠΟΤΑΜΙ άρκεσε η μικρή παύση της μιντιακής συγχορδίας για να αρχίσουν να γίνονται ορατά η ιδεολογική και πολιτική φτώχεια του κόμματος και η αρχηγική "γύμνια" του "Βασιλιά". 

Όσο για το ΚΚΕ, το γνωστό από χρόνια κόμμα "εκτός και επί τα αυτά", κοινώς "αλλού βρέχει- το βιολί μας εμείς". 

Παρ' όλα αυτά, το εκλογικό αποτέλεσμα κατέδειξε και κάποιες σταθερές: 

1. Το πολιτικό προσωπικό της χώρας, στην πλειονότητά του, δεν έχει διδαχτεί τίποτα από την λαίλαπα που χτύπησε τη χώρα και τον λαό μας τα τελευταία 5- 6 χρόνια. 
2. Η κυβέρνηση, όπως άλλωστε είχαμε διαβλέψει στο σημείωμά μας της 26ης Μαΐου, πιθανότατα να εξασφαλίζει τις 180 έδρες που απαιτούνται για την εκλογή Προέδρου και να επιχειρήσει έτσι την εξάντληση της τετραετίας, ελπίζοντας στην ανατροπή του κλίματος. 
3. Τέλος, βασική σταθερά, η συνέχιση της πολιτικής λιτότητας, η εξαθλίωση του λαού και κυρίως των ανέργων. 

Γεράσιμος Αντίοχος