Εργατική πρωτομαγιά σήμερα και ανακαλούμε στην μνήμη μας τους αγώνες των εργαζομένων, που για πολλές δεκαετίες πάλεψαν κάτω από αντίξοες συνθήκες και σε πολύ δύσκολους καιρούς, για την κατάκτηση του οκταώρου, την κατάκτηση του πενθημέρου, τη διαμόρφωση και την καθιέρωση ανθρώπινων συνθηκών εργασίας και αξιοπρεπών αμοιβών.
Σκληροί αγώνες 70- 80 χρόνων, πολλές φορές βαμμένοι με αίμα, χρειάσθηκαν για να κατακτήσουν οι εργαζόμενοι ένα ανεκτό και αξιοπρεπές πλαίσιο ρύθμισης των κανόνων εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων τους.
Και όλη αυτή η πολυετής πάλη, όλοι αυτοί οι αγώνες, χρειάσθηκε μόνο μια τρίχρονη τροϊκανή λαίλαπα, για να πάνε στον Καιάδα, με απίστευτη αναλγησία, με άμετρη περιφρόνηση των δικαιωμάτων και των ίδιων των εργαζομένων.
Σε όλη αυτή την επιδρομή, βέβαια, δεν ευθύνεται μόνο η Τρόικα, αλλά συνέβαλλε ουσιαστικά και η συγκυβέρνηση που παρείχε απλόχερα εκχώρηση μεγάλου μέρους της εθνικής κυριαρχίας στα όργανα των δανειστών, συνέβαλλε ουσιαστικά και η αντιπολίτευση και κυρίως η αξιωματική, γιατί δεν κατάφερε να συσπειρώσει, να εκφράσει και να ενεργοποιήσει τον λαό για να αντισταθεί αποτελεσματικά στην αποδιάρθρωση και κατάργηση όλων, σχεδόν, των εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων του.
Τέλος, σημαντική ευθύνη έχουν και οι Συνδικαλιστικοί φορείς και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, που αποδείχθηκαν ανίκανοι να συσπειρώσουν, να οργανώσουν και να υπερασπιστούν τους εργαζομένους, με αποτέλεσμα να περιορισθούν σε κάποιες προσχηματικές αψιμαχίες, που περισσότερο παρέπεμπαν σε "μάχες" για την τιμή των όπλων, παρά σε πραγματικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις.
Και τώρα τι κάνουμε;
Αποδεχόμαστε τη μοίρα μας, όπως μας την επιφύλαξαν; Αποδεχόμαστε τον εργατικό μεσαίωνα, στον οποίο μας οδήγησαν; Όχι βέβαια! Πρέπει να καταλάβουμε όλοι οι εργαζόμενοι, όλοι οι άνεργοι, όλοι οι συνταξιούχοι, ότι έφθασε η ώρα να αντιδράσουμε. Έφθασε η ώρα να ξαναδώσουμε τη μάχη για το οκτάωρο, για το πενθήμερο, για αξιοπρεπείς μισθούς, για αξιοπρεπείς συμβάσεις εργασίας, για ανάκτηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων, που τόσο βάναυσα μας αφαίρεσαν.
Σήμερα Πρωτομαγιά, πρέπει να καταλάβουμε ότι κανείς μας δεν θα έπρεπε να έχει κάτσει στο σπίτι του. Κανείς δεν δικαιούται να "εκδράμει στους αγρούς" τη στιγμή που καταπατώνται κεκτημένα, με αίμα, δικαιώματα όλων μας , κανείς δεν δικαιούται να "εκφράσει τη δυσαρέσκειά του" για τα δρώμενα από την καφετέρια.
Η σημερινή Πρωτομαγιά, θα έπρεπε να μας έχει βρει όλους στις επάλξεις του αγώνα, έτοιμους να αγωνιστούμε, τόσο έτοιμους, ώστε να μας βρίσκουν μπροστά τους και αντιμέτωπους σε κάθε περαιτέρω προσπάθεια εξαθλίωσης του λαού και των εργαζομένων. Γιατί πρέπει κάποτε οι υπεύθυνοι, να καταλάβουν ότι ΦΘΑΝΕΙ ΠΙΑ.
Σκληροί αγώνες 70- 80 χρόνων, πολλές φορές βαμμένοι με αίμα, χρειάσθηκαν για να κατακτήσουν οι εργαζόμενοι ένα ανεκτό και αξιοπρεπές πλαίσιο ρύθμισης των κανόνων εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων τους.
Και όλη αυτή η πολυετής πάλη, όλοι αυτοί οι αγώνες, χρειάσθηκε μόνο μια τρίχρονη τροϊκανή λαίλαπα, για να πάνε στον Καιάδα, με απίστευτη αναλγησία, με άμετρη περιφρόνηση των δικαιωμάτων και των ίδιων των εργαζομένων.
Σε όλη αυτή την επιδρομή, βέβαια, δεν ευθύνεται μόνο η Τρόικα, αλλά συνέβαλλε ουσιαστικά και η συγκυβέρνηση που παρείχε απλόχερα εκχώρηση μεγάλου μέρους της εθνικής κυριαρχίας στα όργανα των δανειστών, συνέβαλλε ουσιαστικά και η αντιπολίτευση και κυρίως η αξιωματική, γιατί δεν κατάφερε να συσπειρώσει, να εκφράσει και να ενεργοποιήσει τον λαό για να αντισταθεί αποτελεσματικά στην αποδιάρθρωση και κατάργηση όλων, σχεδόν, των εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων του.
Τέλος, σημαντική ευθύνη έχουν και οι Συνδικαλιστικοί φορείς και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, που αποδείχθηκαν ανίκανοι να συσπειρώσουν, να οργανώσουν και να υπερασπιστούν τους εργαζομένους, με αποτέλεσμα να περιορισθούν σε κάποιες προσχηματικές αψιμαχίες, που περισσότερο παρέπεμπαν σε "μάχες" για την τιμή των όπλων, παρά σε πραγματικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις.
Και τώρα τι κάνουμε;
Αποδεχόμαστε τη μοίρα μας, όπως μας την επιφύλαξαν; Αποδεχόμαστε τον εργατικό μεσαίωνα, στον οποίο μας οδήγησαν; Όχι βέβαια! Πρέπει να καταλάβουμε όλοι οι εργαζόμενοι, όλοι οι άνεργοι, όλοι οι συνταξιούχοι, ότι έφθασε η ώρα να αντιδράσουμε. Έφθασε η ώρα να ξαναδώσουμε τη μάχη για το οκτάωρο, για το πενθήμερο, για αξιοπρεπείς μισθούς, για αξιοπρεπείς συμβάσεις εργασίας, για ανάκτηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων, που τόσο βάναυσα μας αφαίρεσαν.
Σήμερα Πρωτομαγιά, πρέπει να καταλάβουμε ότι κανείς μας δεν θα έπρεπε να έχει κάτσει στο σπίτι του. Κανείς δεν δικαιούται να "εκδράμει στους αγρούς" τη στιγμή που καταπατώνται κεκτημένα, με αίμα, δικαιώματα όλων μας , κανείς δεν δικαιούται να "εκφράσει τη δυσαρέσκειά του" για τα δρώμενα από την καφετέρια.
Η σημερινή Πρωτομαγιά, θα έπρεπε να μας έχει βρει όλους στις επάλξεις του αγώνα, έτοιμους να αγωνιστούμε, τόσο έτοιμους, ώστε να μας βρίσκουν μπροστά τους και αντιμέτωπους σε κάθε περαιτέρω προσπάθεια εξαθλίωσης του λαού και των εργαζομένων. Γιατί πρέπει κάποτε οι υπεύθυνοι, να καταλάβουν ότι ΦΘΑΝΕΙ ΠΙΑ.
Γεράσιμος Αντίοχος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου