Η "ανάσταση" του λαού

Αυτές οι ημέρες, της Μεγάλης εβδομάδας, παραπέμπουν στα πάθη του Ιησού και όλοι οι χριστιανοί, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, άλλος καθόλου συμπάσχει, συμμερίζεται, ανακαλεί στην μνήμη του ότι έχει διαβάσει, ότι έχει διδαχθεί από τα παιδικά του χρόνια γύρω από τη βδομάδα των παθών.

Όλοι όμως, είτε για λόγους θρησκευτικούς, είτε για λόγους εθιμοτυπικούς και παράδοσης θα συμμετάσχουν στο "θαύμα" ή στην μεγάλη γιορτή της Ανάστασης.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο ελληνικός λαός, σχεδόν στο σύνολο του, διανύει μια παρατεταμένη μεγάλη εβδομάδα παθών και αφόρητων δεινών που κυριολεκτικά έχουν ανατρέψει τη ζωή του σε όλα τα επίπεδα. Βιώνει μια παρατεταμένη μεγάλη εβδομάδα παθών που το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της είναι ότι δεν περιλαμβάνει "ανάσταση" τουλάχιστον στο ορατό μέλλον.

Και τι θα κάνουμε χωρίς "ανάσταση"; πως θα αντέξουμε την "εβδομάδα των παθών" χωρίς προσδοκία, χωρίς ελπίδα;

Μήπως πρέπει να μάθουμε να συμβιώνουμε με την φτώχεια, με την ανέχεια, με την αναξιοπρέπεια, με την κατάθλιψη; 

Μήπως πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτά που ετοίμασαν και ετοιμάζουν για εμάς χωρίς εμάς;

Ή μήπως πρέπει να αποφασίσουμε όλοι μαζί, εδώ και τώρα, ότι δεν πάει άλλο, ότι η μεγάλη εβδομάδα και τα πάθη του λαού πρέπει να τελειώσουν;

Μήπως πρέπει να προσδιορίσει ο ίδιος ο λαός την "ανάσταση" του;

Μακάρι!!! 

Και καλό Πάσχα σε όλους.