Και τώρα που επιτύχαμε "πρωτογενές πλεόνασμα" και τώρα που εκτελέσαμε κατά γράμμα και πολλές φορές υπερθεματικά, το "πρόγραμμα διάσωσης" που μας επέβαλε η Τρόικα και τώρα που στο Eurogroup της Αθήνας, οι εταίροι μας άρχισαν δειλά - δειλά να αναγνωρίζουν ότι αρχίζουμε να γινόμαστε "καλά παιδιά" και εάν συνεχίσουμε έτσι θα σκεφτούν τι "δωράκι" θα μας κάνουν στο μέλλον. Τώρα που επιτύχαμε όλα αυτά, είναι ώρα να κάνουμε τον δικό μας απολογισμό, την δική μας αποτίμηση, να καταγράψουμε κέρδη και ζημιές με αναφορά, όχι μόνον στους αριθμούς, αλλά στην πραγματική ζωή, στην καθημερινότητα των ανθρώπων και του λαού, στο μέλλον και στην αξιοπρέπειά του.
Ας ξεκινήσουμε από το χρέος, που υποτίθεται μας οδήγησε στην αγκαλιά του ΔΝΤ και της Τρόικα.
Μας είπαν, αρχή του 2010, ότι το χρέος μας ήταν υπερβολικά υψηλό, ότι δεν μπορούσε να εξυπηρετηθεί, οι αγορές δεν μας δάνειζαν και ότι μοναδική λύση ήταν να προσφύγουμε και να εφαρμόσουμε πρόγραμμα που θα κατάρτιζαν "ειδικοί διασώστες" (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ) με αδιαφιλονίκητη γνώση και εμπειρία στην αντιμετώπιση παρόμοιων περιπτώσεων.
Το χρέος, λοιπόν, τότε ανερχόταν στο 120% του ΑΕΠ. Σήμερα, μετά την εφαρμογή του προγράμματος "διάσωσης", ανέρχεται στο 170% του ΑΕΠ. Και μην μας πουν ότι αυτό οφείλεται στην μείωση του ΑΕΠ, γιατί εάν υπολογίσουμε τα 110 δισ. του κουρέματος από το PSI έχουμε αύξηση του χρέους και σε απόλυτους αριθμούς.
Στον Δημοσιονομικό τομέα, είχαμε μείωση των μισθών και των συντάξεων κατά 17% που σε συνδυασμό με την φορολογική επιδρομή που έγινε, μείωσε το εισόδημα σε ποσοστό μεγαλύτερο του 35%, όλο αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την καταβαράθρωση της κατανάλωσης, την φτωχοποίηση του 30% και πλέον της ελληνικής κοινωνίας, την εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, τα χιλιάδες λουκέτα στην αγορά και κυρίως είχε σαν αποτέλεσμα την εκτίναξη της ανεργίας πάνω από το 30%.
Στον χώρο της δημόσιας υγείας, είχαμε κλείσιμο νοσοκομείων, εξαθλίωση των συνθηκών παροχής υγείας, απίστευτο περιορισμό των παρεχομένων κοινωνικών υπηρεσιών, αύξηση του κόστους συμμετοχής των ασφαλισμένων, 3 εκατομμύρια ανασφάλιστους παρατημένους, κυριολεκτικά, στο έλεος των Δήμων και των αλληλέγγυων οργανώσεων.
Δεν είναι καθόλου τυχαία η κατακόρυφη αύξηση των αυτοκτονιών και των ποσοστών θανάτων των Ελλήνων, όπως κατέδειξε τελευταία έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ.
Στον χώρο της πραγματικής οικονομίας, είχαμε παρατεταμένη ύφεση, πληθωρισμό, με κίνδυνο εμφάνισης στασιμοπληθωρισμού, κλείσιμο δεκάδων μεγάλων επιχειρήσεων και χιλιάδων μικρομεσαίων, εξαφάνιση ολόκληρων επαγγελματικών κλάδων, εγκατάλειψη της παραγωγής και κυρίως της πρωτογενούς και τέλος παντελή έλλειψη ρευστότητας και αναπτυξιακών εργαλείων.
Στον πολιτικό τομέα, δημιουργήθηκε ένα τεράστιο δημοκρατικό έλλειμμα, που εκδηλώθηκε δραματικά, μέσα από αλλεπάλληλα εκβιαστικά διλήμματα προς τους βουλευτές και τον λαό, μέσα από την εφαρμογή εκατοντάδων πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, μέσα από εκατοντάδες αντισυνταγματικές υπουργικές αποφάσεις και νομοθετήματα.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, αντίθετα είναι σοβαρά επικίνδυνο. Η παντελής απαξίωση του πολιτικού προσωπικού και η γιγάντωση φαινομένων και μορφωμάτων ναζιστικού και φασιστικού χαρακτήρα.
Στον χώρο της λειτουργίας του κράτους δεν είδαμε καμία υποχώρηση της γραφειοκρατίας, που καταταλαιπωρεί τον λαό, αντίθετα είδαμε αύξηση της πολυπλοκότητας που δημιούργησε η πολυνομία των τελευταίων ετών. Στην δε διαπλοκή και διαφθορά, θα μπορούσαμε ίσως να αναγνωρίσουμε κάποια στασιμότητα, σε καμία περίπτωση όμως υποχώρηση.
Στον χώρο της Δικαιοσύνης, το πιο ορατό σημείο της ήταν η ποινικοποίηση της οικονομικής αδυναμίας των πολιτών και η διαπόμπευση τους με αυτόφωρες διαδικασίες και εγκλεισμού τους στις φυλακές.
Όλα αυτά και πολλά άλλα, πρέπει να καταγραφούν στην στήλη "Ζημιές" του τετραετούς απολογισμού μας.
Ας δούμε όμως, τι μπορεί να καταγραφεί στην στήλη "Κέρδη".
Θα καταγράφαμε, με επιφύλαξη και εθελοτυφλώντας, το "πρωτογενές πλεόνασμα". Θα καταγράφαμε το ότι οι εταίροι μας και τα φερέφωνα τους σταμάτησαν να μας αποκαλούν τεμπέληδες και χαραμοφάηδες και άρχισαν, δειλά μεν, αλλά άρχισαν να μας αποκαλούν "καλά παιδιά". Θα καταγράφαμε, αυτή την φορά με βεβαιότητα, τη διάσωση των τραπεζιτών, ντόπιων και ξένων. Προσοχή: την διάσωση των τραπεζιτών και όχι κατ' ανάγκη των τραπεζών. Θα καταγράφαμε και αυτό ως βέβαιο, την διάσωση των συστημικών μέσων ενημέρωσης. Θα καταγράφαμε το γεγονός ότι άνοιξε, διάπλατα, ο δρόμος για το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, για την εξαγορά του δημοσίου πλούτου αντί πινακίου φακής. Και τέλος, θα καταγράφαμε ως μέγιστο κέρδος, την διάσωση από τον ελληνικό λαό του ευρώ και της ευρωζώνης.
Αυτός είναι ο απολογισμός της τετραετίας, με τον τρόπο του υπολογισμού του λαού και τώρα ας αποφασίσει ο ίδιος πώς θα τον "συντάξει".
Γεράσιμος Αντίοχος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου